บางจากฯ จัด “ทอดผ้าป่า รักษาต้นน้ำลำปะทาว” สานต่อการดูแลป่าภูหลงปีที่ 22

Loading

บางจากฯ จัด “ทอดผ้าป่า รักษาต้นน้ำลำปะทาว” สานต่อการดูแลป่าภูหลงปีที่ 22 ร่วมฟื้นฟูผืนป่าด้วยแนวพระราชดำริ “ป่าเปียก” และ “โคก หนอง นา” สะท้อนความหมายการรักษาต้นน้ำ สังคม จิตใจ และธรรม

 เมื่อเร็ว ๆ นี้ ผู้บริหารและพนักงานกลุ่มบริษัทบางจาก ผู้แทนสถานีบริการน้ำมันสหกรณ์การเกษตรคอนสาร คณะทำงานโครงการฟื้นป่าภูหลงฯ อาสาสมัคร และชาวบ้านในพื้นที่ รวมกว่า 70 คน นำโดย นางกลอยตา ณ ถลาง รองกรรมการผู้จัดการใหญ่ งานบริหารความยั่งยืนและสื่อสารองค์กร บริษัท บางจาก คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) ร่วมกิจกรรมปลูกป่าภูหลงต่อเนื่องเป็นปีที่ 22 โดยในปีนี้ร่วมปลูกต้นไม้เพิ่ม 1,000 ต้น บนพื้นที่ 10 ไร่ พร้อมจัดกิจกรรม “ทอดผ้าป่า รักษาต้นน้ำลำปะทาว” โดยมี พระอธิการไพศาล วิสาโล เจ้าอาวาสวัดป่าสุคะโต พร้อมคณะสงฆ์วัดป่าสุคะโตและวัดป่ามหาวัน เป็นผู้รับผ้าป่า ณ วัดป่ามหาวัน อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ

ป่าภูหลงเป็นผืนป่าต้นน้ำบนเทือกเขาภูแลนคา ครอบคลุมพื้นที่กว่า 4,000 ไร่ โดยบางจากฯ เป็นพันธมิตรสำคัญของชุมชนที่สนับสนุนโครงการฟื้นฟูป่าต้นน้ำลำปะทาวมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 ทั้งนี้ ป่าภูหลงประสบปัญหาไฟป่าเป็นระยะ ๆ โดยในปี 2563 บางจากฯ ได้น้อมนำแนวพระราชดำริ “ป่าเปียก” ในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มาใช้เป็นแนวทางเพื่ออนุรักษ์และฟื้นฟูผืนป่า โดยใช้น้ำเป็นแนวกันไฟ ช่วยเพิ่มความชุ่มชื้น ลดความรุนแรงและป้องกันการเกิดไฟไหม้ ควบคู่กับการเพิ่มแหล่งเก็บน้ำตามแนวทาง “โคก หนอง นา” เพื่อรักษาความชุ่มชื้นในดินและส่งเสริมความหลากหลายทางชีวภาพ โดยดำเนินการในผืนป่าแห่งนี้แล้วรวมกว่า 50 ไร่

 ในฐานะหนึ่งในภาคีพันธมิตรฟื้นฟูผืนป่า บริษัท บางจากฯ และคณะทำงานจึงร่วมกันปลูกต้นไม้ในพื้นที่ป่าเปียกเพิ่มเติมเพื่อขยายผลการอนุรักษ์อย่างต่อเนื่อง นำโดยพระอธิการไพศาล วิสาโล ร่วมมือกับ เจ้าหน้าที่จากหน่วยงานต่าง ๆ  ที่เกี่ยวข้อง ชาวบ้านในพื้นที่ อาสาสมัครและภาคีภาคเอกชนผู้ร่วมสนับสนุน

สำหรับกิจกรรมทอดผ้าป่าสามัคคี ระดมทุนถวายวัดป่าสุคะโต ในปี 2569 เพื่อเป็นกองทุนสำหรับสนับสนุนภารกิจการดูแลป่า ซึ่งในโอกาสนี้ พระอธิการไพศาล วิสาโล ได้กล่าวขอบคุณบางจากฯ ที่ร่วมเป็นกัลยาณมิตรในการดูแลรักษาผืนป่ามาอย่างต่อเนื่อง และแสดงเทศนาธรรมสะท้อนความหมายของการรักษาป่า ว่า “การรักษาป่าไม่ใช่เพียงการรักษาธรรมชาติ แต่คือการรักษาต้นน้ำ รักษาสังคม รักษาจิตใจ และรักษาธรรม” เพราะผืนป่าเป็นทั้งแหล่งน้ำ แหล่งอาหาร และแหล่งสร้างอาชีพ ช่วยให้ผู้คนมีชีวิตและครอบครัวที่มั่นคง และขณะเดียวกันยังเป็นพื้นที่แห่งความสงบสำหรับการปฏิบัติธรรมด้วย